An entry point to the written heritage of the Middle Ages and the Renaissance in Western Europe, from the 8th to the 18th century.
A search engine of interoperable digitized manuscripts and rare books
Collaborative platform to manage and publish Biblissima authority data
Help for reading and learning classical languages, XML editing tools and environments
Expertise service around IIIF standards
Biblissima+ Identifier: https://data.biblissima.fr/entity/Q350781
Data Source: BnF Archives et manuscrits
I. F. 5-201. INNOCENTIUS IV papa, Apparatus in Decretalium libros I-V (nombreuses éd. anciennes, édition prise en référence: Venise, 1578). [Prooemium:] "Innocencius". "Legitur in Ezechiele (3,3) Venter tuus comedet... Per ventrem qui escas recipit mens intelligitur...-... Saxoniensis ecclesie etc." (éd. cit., 1) (5). — [L. I:] "Gregorius episcopus... Rex pacificus etc." "De summa Trinitate et fide catholica rubrica". "Firmiter credimus. De fide teneas quia in quadam fidei mensura ad quam quilibet tenetur...-... interpellatur § ultra". "Explicit liber primus Innocentii IIIIti cum additionibus Bononiens." (éd. cit. 1-79v) (5-74v). — [L. II:] "Innocencius". "De quo vuldeo [sic]. Supple ita statutum est ...-... illam dicconem [sic] quidam". "Explicit liber secundus Innocentii" (éd. cit., 80-142v) (75-127). — [L. III:] "Innocencius". "Ut laici. Supple statuimus de con. di. II...-... sint excommunicati" (éd. cit., 143-190) (127-165). — [L. IV:] "Innocencius". "De Francia quidam et infra lege i. consuetudine...-... sin autem tutelam nullam" (éd. cit., 190v-200) (165-172). — L. V: "Innocencius". "Si legitimus non fatigetur ut probet suam...-... de consue. in prin. Deo gratias". "Explicit Vus liber Innocentii IIIIti " (éd. cit., 200-236v) (172-201). Notabilia incorporés dans le texte (7, 7v, 8 et passim). La première note apparaît pour X I, 2. 9, Revocatis, entre les mots "jus dictum" et "item modica" de l'apparat: "Nota refert an quis habeat jus in ipsa prebenda vel solum ad ipsam petendam"; cf. éd. cit. 3v, col. a, lig. 26 (7).
II. F. 201-204v. NIC[HOLAUS de CAMILLA] papae capellanus. Summa Margaritae super Apparatu Innocentii IV. [Prologue] "Quia labilis est hominum memoria et infirma, ut ff de adquirenda pos., l. Peregre circa principium, idcirco ego NICH[OLAUS] domini pape capellanus studui commemorando quedam utilia de apparatu felicissime recordationis domini Innocentii IIIIti super libro Decretalium breviter describere quasi flores quorum facilis noticia et perhennis habeatur memoria per hoc opus ...-... § si quis autem" (201) ; — "Quod ex causa minus litterati sint in beneficiis ...-... c. indignum. Explicit Summa Margarite super Innocencio" (201-204v). Sur Nicholaus (ou Nicholinus) de Camilla, de Gênes, chapelain du pape de 1276 à 1299, chanoine d’Evreux et d’Amiens, auditor causarum sacri palatii ; cf. A. Bernal Palacios, « Las ‘Margaritae’ de Bernardo de Compostela el Joven y de Nicolino de Camilla (Tradición manuscrita) », Escritos del Vedat, 19 (1989), 365-390. Il s’agit probablement du même personnage que « Nicolinus de Canulla de Jan(ua ?) capellanus domini pape », auteur d’un Tractatus super electione facienda, ms. Vatican lat. 2690, ff. 86v-90 ; cf. A Catalogue of Canon and Roman Law Manuscripts in the Vatican Library. Dir. St. Kuttner, II, Vaticano, 1987, p. 290, qui propose de l’identifier avec Nicolaus de Canino, d’après E. Cerchiari, Capellani papae et Apostolicae Sedis… seu Sacra Romana Rota II, Romae, 1920, 17, n° 59.
A appartenu à Jean Cartier, curé de l'église Saint-Jacques de Neufchâtel (Seine-Maritime), licencié en droit à Paris en 1434, cf. M. Fournier, La Faculté de Décret de l'Université de Paris..., I, Paris, 1895, 415 et 423; celui-ci le vendit à Hugues Drouart en 1437, d'après la mention écrite au f. 206v: "Ego Johannes Cartier presbyter, in artibus magister et in Decret. licen., testo omnibus vendidisse presentem librum venerabili magistro Hugoni Drouat, in artibus magistro et in Decret. licen., pro somma et precio XL s. p., teste meo signo manuali hic apposito X novembris anni millesimi CCCCmi XXXVII. J. Cartier". Hugues Drouart en fit don au collège de Fortet à Paris, dont il fut procureur en 1440-1442, d'après la mention au f. 206: "Dono collegio Forteti 'H D' [' ' écrit d'une autre main] pro ponendo in libraria"; cf. E. Pellegrin, Mélanges F. Grat, 2, Paris, 1949, 296. Au XVIIIe s., la bibliothèque passa entre les mains du chanoine Bernard Collot, principal du collège de 1704 à 1735; ce dernier fit don de sa collection de manuscrits à la Bibliothèque royale en 1751: n° 21 de l'inventaire de donation (éd. E. Poulle, La Bibliothèque scientifique d'un imprimeur humaniste au XVe siècle, 1963, 20); cf. E. Pellegrin, Bibl. Éc .Ch., 123 (1965), 197 ; cf. notice du Latin 8869; Pellegrin, Bibliothèques retrouvées, 78, 80, 102. (Anciennes cotes: [Collot] "44" souligné d'une accolade, en marge du f. 3, cf. E. Poulle, op. cit., 8; — Ancien supplément 430 M ; cf. NAF 5428, f. 83 ; —Supplément latin 44)
RDF exports to come…
You can view and manipulate this document directly on this site, compare it to others using the Mirador viewer, or drag and drop this icon into the IIIF viewer of your choice. Read more about IIIF This Manifest is enriched and includes: - annotations - a full-text search - an index