An entry point to the written heritage of the Middle Ages and the Renaissance in Western Europe, from the 8th to the 18th century.
A search engine of interoperable digitized manuscripts and rare books
Collaborative platform to manage and publish Biblissima authority data
Help for reading and learning classical languages, XML editing tools and environments
Expertise service around IIIF standards
Biblissima+ Identifier: https://data.biblissima.fr/entity/Q60687
IIIF Manifest
Digitisation:
Parchemin, 227 f. Recueil factice composé de deux éléments réunis vers la fin du XVe siècle. Le second (f. 110-227, 272 × 200 mm, texte : 210 × 125 mm, plusieurs mains contemporaines relativement soignées, deux colonnes, 50-55 lignes, titres et initiales en rouge, initiales rouge et bleu, quelques initiales ornées) est consacré à l’astrologie et à l’astronomie : Raymond de Marseille, Liber cursuum planetarum (110ra-135v) ; Alfraganus, De scientia astrorum (213ra-224ra) ; fragment d’un texte de droit (225ra-226vb, main plus récente) ; table des matières du volume (227ra-227rb, main plus récente). La première partie (f. 1-109, XIVe s.) comprend surtout des commentaires sur Aristote par Robert Grosseteste, Barthélemy de Bruges et Albert le Grand. Blancs : 119r et 198v. Un ou plusieurs feuillets manquent entre les actuels 208 et 209. Ce ms. a servi de modèle, pour le texte d’Albumasar, aux mss BnF, lat. 7314 et BnF, lat. 16203. Il est par ailleurs certainement l’un des modèles du BnF, lat. 15123
Data Source: Persée - DER-IRHT, LXXXIV
136ra-198rb «In nomine domini nostri Ihesu Christi incipit liber in quo est maior introductorius Abumasar astrologi ad scientiam astrorum iudiciorum et tractatus super eadem iudicia cum disputatione rationali sunt autentica et figure signorum atque nature. In nomine Dei pii et misericordis. Laus Deo qui creavit celum et terram cum omnibus que in eis sunt — et in nocte e converso et proicitur ab ascendente ». = Albumasar, Introductorium maius (trad. Jean de Séville; les derniers chapitres manquent, le texte s’achevant en VIII.6) [AAAS, 89]
199ra-207va «Dixit Omorben Alfragani Tiberiadis : Scito quod diffinitiones nativitatum in nutricione — ipsum erit ascendens. Finit liber nativitatum cum laude Dei et eius auxilio » . = Aomar, De nativitatibus [Burnett 2011, 297]
207va-208rb «[ 1] (207va-207vb) Alie sententie de patre Tholomei et Dorothii cunctorum universicorum. Sententia Ptholomei est que dicit aspicitur patribus in nativitatibus diei… Dorotius vero et cuncti dixerunt : Aspice patribus in die ex Sole — ortus sui si Deus voluerit. [2] (207vb-208ra) Cumque volueris scire revolvere (!) annos nati — super ipsum tempus si Deus voluerit. [3] (208ra) Cum volueris scire ascendens revolutionis anni nati — anni LXIII gradus et cetera fac ut supra. [4] Dixit Albubaz : Cum non fuerit nato hylec — aut liberabitur, si Deus voluerit. [5] (208ra-208rb) Dixit Kankaf Indus quod initium orbis — et divisor Iupiter. Perfectus est liber universus Omar Benigan (?) Tiberiadis cum laude Dei et eius auxilio, quem transtulit magister Ioannes Hispalensis atque Limiensis de Arabico in Latinum » [Yamamoto/ Burnett, 342]. = Cinq chapitres annexés à Aomar, De nativitatibus
208rb-208va «Cum volueris scire latitudinem revolutionis que est inter Solem et Lunam — et hoc est quantum obscurabitur de Sole »
208va-208vb «Cauda in ascendente significat separationem et detrimentum — (Cauda) In XII significat paucitatem bonorum atque malorum. Hee sunt planetarum et Capitis et Caude in XII domibus significationes cum in esse suo medio fuerit (!). Si autem meliori esse fuerint, dic melius. Si vero in malo esse fuerint, verte sententiam, id est dic e contrario, scilicet pro bono mulum (!) et audacter (!) loquere nolique dubitare. Nec dimittas que tibi dixi ut aliud proferas et invenies veritatem si Deus voluerit » (les deux derniers tiers de la colonne ont été laissés en blanc). = Gergis, De significatione septem planetarum in domibus (chapitres sur la Queue du Dragon seul, en raison d’un saut du même au même, cf. BnF, lat. 15123, f. 52r-55v)
209ra-212vb «… quam digeris si Deus volueris (fin d’une phrase, feuillets manquants). Interrogatio a rebus cuiusdam mortui de relictis de quibus interrogavit — eo quod Mercurius redibat ad Iovem et ipse erat levior utrisque stellis ideoque cogebatur ad hoc nutu Dei » . = Messahallah, Liber receptionis (fin du c. 7 et c. 8-12)
française (pour les f. 110-227)
Saint-Victor de Paris dès la fin du XIIe siècle (cf. ex-libris au f. 224r). Une note du XIIe s. au f. 224v indique que le volume fut envoyé (à Saint-Victor ?) pour être recopié et mentionne un «magister R. » dans l’entourage de l’expéditeur (Raymond de Marseille ?, cf. Lemay 1995, IV, p. 35) : «Rogo vos ut faciatis transcribi librum quam citius poteritis quia con (!) magno labore et difficultate habui. Sciatis quod ego sum sanus et incolumis per Dei gratiam et magister R. similiter »)
These bibliographical references have been processed and may include links to online versions.
These bibliographical references have been retrieved as is from the source data.
RDF exports to come…
You can view and manipulate this document directly on this site, compare it to others using the Mirador viewer, or drag and drop this icon into the IIIF viewer of your choice. Read more about IIIF This Manifest is enriched and includes: - annotations - a full-text search - an index