An entry point to the written heritage of the Middle Ages and the Renaissance in Western Europe, from the 8th to the 18th century.
A search engine of interoperable digitized manuscripts and rare books
Collaborative platform to manage and publish Biblissima authority data
Help for reading and learning classical languages, XML editing tools and environments
Expertise service around IIIF standards
Biblissima+ Identifier: https://data.biblissima.fr/entity/Q96673
IIIF Manifest
Digitisation:
Papier (filigranes f. 1: Briquet 7684, Padoue, 1416-1420; f. 2-106: var. Briquet 11689, Florence-Pise, 1411-1416) XVe s. (vers 1420 ?), 106 ff. + 1 f. blanc (f. 1 blanc sauf anciennes cotes), 294 x 218 mm. Corrections et gloses marginales et interlinéaires de plusieurs mains du XVe s., dont celle de Cristoforo Garatone (cf. L. Pesce, op. cit. infra) qui dût suivre à Padoue vers 1420 le cours de Gasparino Barzizza, de Bergame, dont le nom est cité à deux reprises (cf. infra).
Data Source: Persée - DER-IRHT, XXI
f. 1: ... sustulit
f. 3: (2e du texte): // uenire patrie
~ f. 1 v°: ‹Christophorvs› Garatonvs, Carmen ad Arcintiam (italice)
(10 v. - éd. d'après ce manuscrit: G. Mercati, op. cit. infra, p. 108 n. 3).
suivi de deux lignes en latin: «Pro nominibus superioribus significante primo quam inter ea statuerit celum et Cupido beniuolentiam».
f. 2-106v°: Cicero, Orationes in M. Antonium Philippicae (I-XIV).
titre: «Philippicorum primi libri prefacio incipit in dei nomine».
(gloses) f. 2 marge gauche: «hec oratio est in genere deliberatiuo et non solum hec sed omnes alie que sequuntur. In constitutione legitima ex contrariis legibus. § dispositio ad cuius (?) temporis accomodata. In mediocri figura est eloquutio».
marge doite: «hoc exordium in genere honesto. Narratio pars secunda principalis Iredentalis (?) et diuiditur in 2as partes principales quoniam in prima ponit causas profectionis in 2a causas reuersionis sue 2a ibi: Exposui patres c.» [I, 3, 7].
(Orat. II) titre f. 10v°: «Explicit prefatio sequitur alia pars primi libri Philippicorum».
f. 16, texte: «Dicam an Allas [sic]...» (II, 11, 27), glose de Garatonus en marge: «Alius textus antiquus habet ancillas sed G‹asparinus› p. putat quod uellet stare sic uel an et illos tamen non affirmat».
f. 26, glose citant les Fasti d'Ovide.
(Orat. III) titre f. 32: «Explicit primus liber. Incipit secundus».
f. 38, texte: «Hodierno die...» (III, 11, 28 début), glose de Garatonus en marge: «Aliquis codex hic habet inicium orationis quod quidem inicium uidetur stare posse».
(Orat. IV) titre f. 41: «Incipit Tertius».
f. 50 lignes 16-17, lacune des manuscrits de la classe D, le texte passe de: «... Quam ob rem p. c. legatorum mentionem» (V, 12, 31) à «numquam uidi tantam quanta...» (VI, 7, 18).
(Orat. VII), f. 50v°, titre: «Incipit quintus».
f. 64v°, glose de Garatonus en marge, citation de Gasparino Barzizza: «sed G. p. cui summa fides prestanda est».
les Orat. XII et XIII n'ont ni titre ni numéro.
(Orat. XIII) inc. f. 88v°: «‹B›Elli p. c. quod cum impiis ciuibus...».
glose de Garatonus, en marge: «Quidam codex antiquus habet pro initio huius orationis: Principio huius belli p.c. etc. quod quidem melius initium est».
à la fin du texte: «M.T. Ci. philippicorum tertius decimus liber explicit feliciter».
Origine: italienne, écriture humanistique primitive, d’une encre jaunie au début, puis plus noire, 2 mains: 1) f. 1-93: écriture large et peu soignée; 2) f. 93 ligne 8-106v°: écriture plus soignée et plus serrée, légèrement penchée, d’une encre grise.
Possesseurs: Cristoforo Garatone, humaniste de Trévise († 1448), diplomate et légat du pape, évêque de Coron (Grèce) en 1437, cf. f. 1v° le titre du Carmen : «Arcintia Garatonvs C.»; L. Pesce, op. cit. infra, p. 59 et n. 189, reconnaît sans aucun doute son écriture dans plusieurs gloses marginales (éd. ibid., p. 91, n. 16); en outre son nom est mentionné, en abrégé, dans la note du f. 82v°: «Vid‹it› hunc textum Gara‹tonus› alias expertes dixit si sic non de Patauis sed de ver‹um› (?) ut neutri inuiriam facias experti lege»; acquis par Nicolas V († 1455), le manuscrit est attesté dans les inventaires de 1455, 1475 (éd. p. 219, l. 34), 1481 (f. 198v°, l. 13-14), 1518 (f. 70v°, l. 4), 1533 et 1550 (où il portait le n° 1427, qui figure encore sur le f. I).
These bibliographical references have been processed and may include links to online versions.
These bibliographical references have been retrieved as is from the source data.
RDF exports to come…
You can view and manipulate this document directly on this site, compare it to others using the Mirador viewer, or drag and drop this icon into the IIIF viewer of your choice. Read more about IIIF This Manifest is enriched and includes: - annotations - a full-text search - an index